Aurifex regis, deinde episcopus, patronus manet omnium qui metalla tractant.
Circa annum 588 in vico Chaptelat prope Lemovicas ex familia Gallo-Romana natus, artem aurificis et monetae cudendae didicit. Peritia eius in aula innotuit: Chlotharius II thronum aureum mandavit et ex auro uni sufficienti duas sedes accepit, unde artifex monetarius regius factus est; nummi nomine eius signati adhuc servantur. Dagobertus I eum thesaurarium et consiliarium constituit; opes suas in servos e foro redimendos et in monasteria condenda impendit, Solemniaci deinde Parisiis. Rege mortuo aulam reliquit, presbyter ordinatus est et anno 641 episcopus Noviomensis et Tornacensis factus. Viginti ultimos vitae annos Flandriae et Frisiae evangelizandae dedit, quae tunc adhuc magna ex parte paganae erant. Noviomi die prima decembris anno 660 obiit. Memoria aurificis memoriam episcopi superavit: fabri ferrarii, ferratores, clavicularii, horologiarii et ephippiarii eum patronum sumpserunt, et collegia metallariorum festum eius ad nostra tempora pertulerunt.
Ut episcopus cum baculo depingitur, sed incude, malleo aut forcipe comitatus; interdum crus equi tenens, quod avulsisse dicitur ut commodius ferraret, deinde loco suo restituit.