Iosephus a Cupertino

Anno millesimo sescentesimo tertio in tugurio Apuliae natus, matre ob aes alienum domo eiecta, morbosus et distractus crevit, artem discere impotens. Capucini eum post octo menses dimiserunt; Franciscani Conventuales Grottellae eum stabuli famulum acceperunt. Ad ordines tandem admissus est, ut ferunt, quia examinator in unum evangelii locum incidit quem exponere sciebat. Anno millesimo sescentesimo vicesimo octavo sacerdos, famae obiectus est quam non quaerebat: testes, deni et iurati, eum inter orandum a terra elevatum narrant — septuaginta fere casus in processibus recensentur. Inquisitio eum interrogavit nec quicquam reprehendit, sed Ecclesia pudore mota eum removit: Assisium, Petramrubeam, Forum Sempronii ac denique Auximum successive missus est, vetitus publice celebrare, scribere aut hospites recipere. Sine querela paruit et Auximi anno millesimo sescentesimo sexagesimo tertio obiit. Anno millesimo septingentesimo sexagesimo septimo canonizatus, studiosorum et a saeculo vicesimo aviatorum patronus, die duodevicesimo Septembris colitur.