Catharina Genuensis

Anno millesimo quadringentesimo quadragesimo septimo in familia Flisca nata, quae duos pontifices dederat, sedecim annos nata Iuliano Adurno nupta est ut foedus inter gentes aemulas firmaretur. Decem anni solitudinis et maestitiae secuti sunt, marito patrimonium alibi dissipante. Anno millesimo quadringentesimo septuagesimo tertio confessio quam non perfecit eam subito convertit; ab illo die conversionem numeravit quae eam non reliquit. Bonis eversis Iulianus ei rursus adhaesit, ambo in valetudinarium insanabilium Genuense se contulerunt, ubi aegros curabat et anno millesimo quadringentesimo nonagesimo rectrix instituti facta est, quod per pestilentiam anni millesimi quadringentesimi nonagesimi tertii administravit — quae quattuor quintas partes eorum qui in urbe manserant abstulit. Circa eam corona laicorum et sacerdotum coaluit. Colloquia eius, post mortem collecta, Tractatum de purgatorio et Dialogum spiritalem efficiunt: purgatorium non ut poenam sed ut amoris ardorem purgantem describit, quae lectio spiritalitatem Europaeam usque ad Fenelonium et Newmanum signavit. Anno millesimo quingentesimo decimo obiit. Anno millesimo septingentesimo tricesimo septimo canonizata, die quinto decimo Septembris colitur.