Nicolaus Tolentinas

Circa annum millesimum ducentesimum quadragesimum quintum in Sancto Angelo in Pontano, in Piceno, natus ex coniugibus diu sine liberis qui eum, ut ferunt, peregrinatione Barensi impetraverant, circa duodevicesimum annum Eremitas Sancti Augustini ingressus est. Sacerdos ordinatus, anno millesimo ducentesimo septuagesimo quinto Tolentinum missus est, urbem certaminibus Guelforum et Gibellinorum laceratam, unde per triginta annos non discessit. Vita eius consuetudine sine splendore continetur: cotidie per vias praedicare, aegros et captivos visitare, horas confessiones audire, familias inimicas reconciliare. Inquisitiones canonizationis, mire accuratae, trecenta septuaginta unum testimonia collegerunt quae urbis mediae aetatis imaginem certam praebent. Ei tribuitur mos panum benedictorum aegris distributorum, apud Augustinianos adhuc servatus. Devotio erga animas purgatorii, quas se in somnis videre dicebat, eum patronum earum fecit. Anno millesimo trecentesimo quinto obiit. Anno millesimo quadringentesimo quadragesimo sexto canonizatus, die decimo Septembris colitur.