Thomas a Villanova

Anno millesimo quadringentesimo octogesimo sexto in Castella natus, filius molitoris locupletis qui farinam egenis distribuebat, philosophiam Complutii docuit et cathedram Salmanticensem respuit ut anno millesimo quingentesimo sexto decimo Augustinianos ingrederetur. Provincialis primos ordinis sui religiosos in Mexicum misit. Carolus quintus eum anno millesimo quingentesimo quadragesimo quarto archiepiscopum Valentinum nominavit; accepit postquam sedem Granatensem recusaverat, et pedibus in dioecesim suam venit, habitu quo in conventu utebatur. Regimen eius uno more continetur: fere omnia quae accipiebat distribuebat. Domum orphanis aperuit, puellas pauperes dotavit, captivos redemit, centenos mendicos aluit — adeo ut ei obiceretur otium foveri, cui respondebat non sua interesse iudicare antequam daret. Synodum habuit, clerum reformavit, collegium conversis Moriscis condidit. Moriens anno millesimo quingentesimo quinquagesimo quinto lectum suum captivo legaverat eumque mutuo sumpsit ut in eo moreretur. Anno millesimo sescentesimo quinquagesimo octavo canonizatus, die octavo Septembris colitur.