Rex exsul ad regnum recipiendum reversus, monachos ex insula Scotica ad id convertendum accivit et episcopo eorum interpres fuit.
Filius Aedilfridi regis, post patris mortem apud Scotos Dalriadae exsul crevit ibique in monasterio Hiensi baptizatus est. Anno sescentesimo tricesimo quarto in Northumbriam rediit, ad Heavenfeldam Cadualonem regem Britonum provinciam vastantem vicit et regnum cepit. Primum regni opus fuit ab Hiensibus episcopum populo suo petere: Aidanus fuit, qui Lindisfarnae consedit ibique monasterium condidit, futurum christianitatis insularis cor. Beda narrat Aidanum, linguam Anglicam nondum tenentem, Hibernice praedicasse dum Osualdus ipse nobilibus suis interpretabatur — rex missionarii sui interpres. Anno sescentesimo quadragesimo secundo ad Maserfeldam contra Pendam Merciorum paganum cecidit, annos natus duodequadraginta, corpusque eius discerptum et ostentatum est. Cultus eius per Angliam, deinde per monachos Anglosaxones in continentem manavit. Die quinto Augusti colitur.
Depictus coronatus, pyxidem vel calicem tenens — ad lancem argenteam alludens quam frangi iussit ut pauperibus distribueretur — interdum cum corvo.