Margarita Scotiae

Neptis Eadmundi Ferrei Lateris regis Anglosaxonum, circa annum millesimum quadragesimum quintum in Hungaria nata, quo familia exsulabat, in Angliam rediit ac deinde Normannorum expugnationem anni millesimi sexagesimi sexti fugit. Navis quae eam vehebat tempestate in Scotiam deiecta est, ubi Malcolmus tertius rex eam excepit et circa annum millesimum septuagesimum duxit. Regina Ecclesiam Scoticam ad usus Romanos componere aggressa est — Paschae tempus, quadragesimam, communionem paschalem — synodis coactis in quibus ipsa causam agebat. Abbatiam Dunfermelinensem condidit, Ionensem restituit, et pontonem gratuitum peregrinis Fortham traiicientibus instituit, cuius nomen apud Queensferry superest. Chronica narrant eam pauperibus manibus suis ante cibum ministrasse et captivos Anglos redemisse. Anno millesimo nonagesimo tertio obiit, tribus diebus postquam maritus et filius natu maximus in proelio ceciderunt. Anno millesimo ducentesimo quinquagesimo canonizata et Scotiae patrona, die sexto decimo Novembris colitur.