Cornelius papa
In persecutione electus, christianum qui lapsus esset recipi posse tenuit, contra eos qui Ecclesiam sine culpa volebant.
- Antiquitas
- Italy
- Festum die 14 Septembris
- † 253
- Papa
- Martyr
Anno ducentesimo quinquagesimo primo episcopus Romanus electus, post vacationem plus anni ex persecutione Decii ortam, statim quaestioni quae Ecclesiam dividebat occurrit: quid de lapsis agendum, qui idolis sacrificaverant ut vitam servarent? Novatianus presbyter, Ecclesiae purorum fautor, omnem reconciliationem recusavit et contra eum electus est, primum Romae schisma diuturnum aperiens. Cornelius contra tenuit paenitentiam communionem reserare posse, quam sententiam cum eo Cyprianus Carthaginiensis defendit, cuius epistulae inter praecipuos de Ecclesia saeculi tertii fontes numerantur. Concilium Romanum sexaginta episcoporum ei adsensit. Centumcellas, hodiernam Civitamveclam, sub persecutione Galli relegatus, ibi anno ducentesimo quinquagesimo tertio obiit, et Ecclesia eum ut martyrem honorat. Die quarto decimo Septembris cum Cypriano colitur.
Agnoscere
Depictus ut papa cornu tenens — nominis lusus — vel tauro comitatus, interdum cum Cypriano Carthaginiensi.