Mortuus et quatriduo sepultus, ad amici vocem de monumento exiit.
Frater Marthae et Mariae, Bethaniae habitabat. Evangelium Ioannis narrat Iesum, de infirmitate eius certiorem factum, post mortem eius advenire eumque quatriduanum in monumento invenire; lacrimatur, deinde eum nomine vocat et foras exire facit, adhuc institis ligatum. Narratio hoc signum proxime ante Passionem collocat atque causam proximam consilii contra Iesum capti facit. Rursus ad mensam in cena Bethaniae apparet. Duae traditiones de reliqua eius vita contendunt: Oriens eum primum Citii in Cypro episcopum facit, ubi sepulcrum eius a saeculo nono colitur; Provincia medii aevi eum primum Massiliae episcopum facit, quam narrationem historici mille annis post res gestas collocant. Die undetricesimo Iulii cum sororibus colitur.
Depictus e sepulcro fasciis involutus egrediens, interdum ut episcopus baculum tenens, secundum traditionem quae eum episcopum Citiensem vel Massiliensem facit.