Abbas deinde episcopus (529–550), caritate erga pauperes et captivos notus, contra mores dissolutos et abusus ecclesiasticos decertavit. Oppressorum defensor, multorum captivorum liberationem obtinuit. Fama sanctitatis eius cito post mortem divulgata est.
Sanctus Albinus, circa annum 469 in regione Venetensi natus, vitam monasticam iuvenis amplexus est in monasterio Tincillac, ubi per viginti quinque annos abbas fuit. Anno 529 episcopus Andegavensis electus est. Episcopatus eius insignis fuit ardenti studio fidei ac iustitiae. Pauperibus, infirmis, captivis totus se dedit, adeo ut sacra vasa venderet ad captivos redimendos. Strenue pugnavit contra nuptias incestuosas, potentium iniurias et simoniam, eminens in conciliis Aurelianensibus (538, 541, 549), ubi disciplinam Ecclesiae defendit. Mortuus est anno 550 et sepultus apud Sanctum Petrum; reliquiae eius postea translatae sunt ad ecclesiam ipsi dicatam Andegavis.