Nobilis Romana et vidua, quae vitam suam ascesi et studiis scripturarum dedicavit, discipula Sancti Hieronymi. Erat torta et obiit ob vulnera in sacco Romae.
Sancta Marcella figura emblematica ascetismi feminei in Roma saeculi IV est. Nata in familia senatorii ordinis, viduata est post septem tantum menses matrimonii. Respuens secundas nuptias, vitam suam orationi, scripturarum studio, et rigidae ascesi dedicavit. Palatium eius in Monte Aventino factum est centrum vitae monasticae pro mulieribus ex aristocratia Romana, ubi hospitio excepit et docuit. Erat fervida epistularum scriptrix et discipula Sancti Hieronymi, cum quo de quaestionibus scripturalibus et theologicis disputavit, ad monachismi orientalis propagationem in Occidente conferens. In sacco Romae ab Gothis Alarici anno CDX, Marcella, quamquam aetate provecta et infirma, torta est ut divitias revelaret quas iam dudum pauperibus distribuerat. Paulo post ex vulneribus obiit, ad Sanctam Principiam, neptem suam, confugiens, gaudium exprimens quod nullas iam possessiones terrenas haberet.